காகிதக் கத்திச் சண்டைகளும் ஆயாசங்களும்

அன்புள்ள நாராயணன்,

உங்கள் பதிவு. வார்த்தைகளின் வன்புணர்ச்சி

ரோசா மூலமாக அல்லாவிடினும் உங்கள் மூலமாக இந்த விஷயம் குறித்த முதல் பூனைக்குட்டி பிளாக்கர் பரப்பில்  வெளியே வந்தது குறித்து மகிழ்ச்சி. இதைப் பொதுவில் கொண்டு வந்து அதற்கான உடனடி விளக்கத்தை பொதுவிலேயே நான் எழுதுவதற்கான முகாந்திரத்தை ஏற்படுத்தித் தந்ததற்கும் நன்றி.

நான் டிவிட்டரில் எழுதின அந்தக் குறிப்புக்கு ரோசா பதில் கேட்டதைத் தொடர்ந்து அதைக் குறித்து பதில் எழுதுவதாக அவரிடம் ஒப்புக் கொண்டிருந்தேன். இப்போது நான் அது தொடர்பாக எழுதிக் கொண்டிருக்கும் டிராஃப்டில் நான் கையாண்டிருந்த கடுமையான மொழி குறித்தான விளக்கமும் (தார்மீக அடிப்படையில் மன்னிப்பும் கூட) அடக்கம். ஆனால் அதற்கான எந்தவொரு வாய்ப்பையும் அளிக்காதவாறு மனச்சாய்வுடன் நீங்கள் எழுதியிருக்கும் இந்தப் பதிவு ரோசா மீது நீங்கள் கொண்டுள்ள நட்பை எதிரொலிக்கிறதேயன்றி எவ்விதமான நடுநிலை நேர்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறதா என்பதை உங்கள் மனச்சாட்சிக்கே விட்டுவிடுகிறேன். மேலும் 'கீழ்ப்பாக்த்தில் இருக்க வேண்டிய நபர்கள்' என்ற நீங்கள் எழுதிய வார்த்தையும் ரோசாவை 'சைக்கோ' என்று நான் சொன்ன வார்த்தையும் வேறுவேறு பொருள் கொண்டவை என்று நீங்கள் வாதிட மாட்டீர்கள் என்றும் நம்புகிறேன். நண்பருக்காக எனக்கு உபதேசம் செய்யப் புறப்பட்ட நீங்களே இப்படி எழுதியிருப்பது துரதிர்ஷ்டவசமானது.

இணையத்தில் இதுவரை இத்தனை கடுமையான மொழியை நான் உபயோகித்திருப்பது சாருவைக்குறித்துதான். வாசகர்களை ஆபாசமான மொழியிலும் சக எழுத்தாளர்களை வன்மத்துடன் தொடர்ந்து எழுதும் சாருவின் முன்னால் வைக்கும் என்னுடைய எதிர்ப்பு அரசியல் அது. சாரு என்னைப் பொருட்படுத்தி வாசிக்கிறாரா என்பது குறித்தான கவலை எனக்கும் அவ்வாறு அவர் வாசிப்பதற்கான அவசியம் அவருக்கும்  கூட இருக்க முடியாது.

சாருவிற்குப் பிறகு நான் இத்தனை கடுமையாக எழுதியது ரோசாவைக் குறித்தான் இந்தக் குறிப்பு மாத்திரம்தான். சாருவையையாவது நான் பொருட்படுத்தி வாசிக்கும் எழுத்தாளர்களின் வரிசையில் வைத்துள்ளேன். ரோசாவின் பதிவுகளை நான் பொருட்படுத்தி வாசிப்பதோ பின்னூட்டம் இடுவதோ கிடையவே கிடையாது. என்றாலும் இணையத்தில் நான் பதிவு எழுதத் துவங்கியதிலிருந்தே  ரோசா, என் மீதுள்ள - இதுவரை என்னால் காரணமே அறிந்து கொள்ள முடியாத - காழ்ப்புடன் தொடர்ந்து என்னைச் சீண்டிக் கொண்டேயிருந்தார். நண்பர்களிடம் இது குறித்து விசாரித்த போது அவர் குறிப்பிடட சிலரிடம் இவ்வாறுதான் நடந்து கொள்வதாகவும் கடுமையான ஆபாசமான மொழியில் திட்டி விட்டு சமயங்களில் அதை அழித்துவிடுவதாகவும் சொன்னார்கள். சக பதிவர்களைக் குறித்து இத்தனை கடுமையான மொழியில்  பல ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து எழுதுபவர் ரோசாவா அல்லது நானா என்பதை கடந்த வருடங்களில் தமிழ் இணையப்பதிவுகளையும் பின்னூட்டங்களையும் அவதானித்து வருபவர்கள் அறிவார்கள்.

இவரைப் பொருட்படுத்தி வாசிக்காத காரணத்தினாலும் வேலிக்குள் போகிற ஓணானை எதற்கு வேட்டிக்குள் விட்டுக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற காரணத்தினாலும் இவருக்கு சில சமயங்களைத்தவிர நான் எந்தப்பதிலும் அளித்ததேயில்லை. என்றாலும் பதிவுலகத்தில் தொடர்ந்த இவரின் சீண்டல் டிவிட்டரிலும் தொடர்ந்தது.

என்னுடைய பதிவுகளை மொக்கை என்று விமர்சித்த காரணத்தினாலேயே அவரைப் பற்றி நான் கடுமையான மொழியில் எழுதியதாக அவர் எழுதியிருக்கிறார். அது மாத்திரமே காரணமல்ல  என்பது அவருக்கும் தெரிந்திருக்கும் என்றே நான் நம்புகிறேன். என் பதிவை  விமர்சிக்க எவருக்குமே உரிமையுண்டு. இப்படிச் சொல்கிறவர்களின் மீதெல்லாம் நான் பாய வேண்டுமென்றால் ஒரு  நாளைக்கு குறைந்தது இரண்டு மணி நேரங்களையாவது இதற்கு  ஒதுக்குமளவிற்கு அனானி பின்னூட்டங்கள் என் பதிவில் தொடர்ந்து வருகின்றன.  அவற்றையெல்லாம் நான் பொருட்படுத்துவதேயில்லை.

ஆனால் ஒரளவு நீங்கள் அறிந்து வைத்திருக்கிற நபர், போகிற போக்கில் மேம்போக்காக உங்களை காயப்படுத்த வேண்டுமென்றே 'விமர்சனம்' என்ற  போர்வையில் தொடர்ந்து சீண்டிக் கொண்டிருந்தால் அவரை எவ்வாறு எதிர்கொள்வீர்கள்? 'இலக்கிய சிந்தனையும் வீச்சும் பரப்பும் கொண்ட மனிதர்' என்று உங்களால் வர்ணிக்கப்பட்ட ரோசா இதைச் செய்வதற்கும் இதையே வேலையாக வைத்துக் கொண்டிருக்கிற ஒரு சாதாரண சில்லுண்டி பதிவர் செய்வதற்கும் வித்தியாசமுண்டா இல்லையா?. என் பதிவுகள் மொக்கை எனத் தெரிந்தும் ஏன் வாசித்து துன்புறுகிறீர்கள், நான் உங்கள் பதிவுகளை புறக்கணித்து விட்டு செல்வதைப் போல் புறக்கணித்து செல்வதுதானே என்கிற என் கேள்விக்கு அவர் இதுவரை முறையான பதிலளித்தது போல் தெரியவில்லை.

இதுதான் அந்தக் கடுமையான மொழியுடன் கூடிய உடனடி எதிர்வினைக்கு உப காரணமென்றாலும் பிரதான காரணங்களுள் ஒனறு, மேற்சொன்னாறு ஆரம்பத்திலிருந்தே பதிவுகளில், பின்னூட்டங்களில் என்னைச் சீண்டி வந்துக் கொண்டிருந்ததும். இதற்கெல்லாம் இணையத்திலிருந்தே என்னால் பல ஆதாரங்களை முன்வைக்க முடியும் என்றாலும் இதற்காக பழைய பதிவுகளை - குறிப்பாக ரோசா பதிவுகளை- தேடி வாசிக்க நேர்வது  மிகுந்த அலுப்பையும் மனஉளைச்சலையும் தருவது.

சுந்தர் மீதான தாக்குதலைத் தொடர்ந்து அவர் எழுதின பதிவில் ரோசாவை, 'நேர்ச்சந்திப்புகளில் வன்மமும் அநாகரித்தனமும் கொண்டவர்' என்று நான் பின்னூட்டத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தேன். அது முழுக்க முழுக்க (நண்பர்கள் சந்திப்பில்) ரோசாவால் சப்ஜெக்டிவ்வாக காயப்பட நேர்ந்த (கருத்து அல்லது விவாத ரீதியானது அல்ல) அனுபவங்க்ளின் எதிரொலியாக எழுதினது. ஆனால் இந்த பின்னூட்டத்திற்குப் பிறகு 'சுரேஷ் கண்ணன் என்னைப் பற்றி அபாண்டமாக புளுகி விட்டார்' என்று ரோசா தொடர்ந்து சொல்லி வருகிறார். மேலும் அதை மறுப்பதற்கான ஆதாரங்களையும் தன்னால் தர முடியும் என்றும் சுந்தர் தாக்குதல் தொடர்பான விளக்கப்பதிவில் அவர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். (இதை அவர் நீக்கி விட்டதால் இது குறித்தான சுட்டியை இங்கு தர முடியவில்லை. ரீடரில் ரோசாவின் பதிவை தொடர்பவர்கள் இதை வாசிக்க முடியும்).

'என்ன வகையில் அநாகரிமாக நடந்து கொண்டேன்' என்று என்னிடம் ரோசா விளக்கம் கேட்பது போல,  நான் அபாண்டமாக புளுகியதற்கு ஆதாரம் உண்டு என்று ரோசா எழுதியது தொடர்பாக விளக்கம் கேட்பதற்கு எனக்கும்  உரிமையுண்டு. மேலும் என்னைக் குறித்தும் எழுதிய குறிப்புகள் அடங்கிய பதிவுகளை நீக்கி விட்ட ரோசாவிற்கு என்னிடம் விளக்கம் கேட்பதற்கு எந்த வகையான தார்மீக உரிமை இருக்கிறது என்பதும் எனக்குப் புரியவில்லை.

ரோசா என்னைத் தொடர்ந்து சீண்டி வந்துக் கொண்டிருந்த மனநெருக்கடிகளின் போதே அவர் கேட்டிருந்த விளக்கப்பதிவை என்னால் எழுதியிருக்க முடியும். ஆனால் இதில் என்னையும் ரோசாவையும் தாண்டி சந்திப்பிற்கு அழைத்த பொதுவான நண்பர்களும் சம்பந்தப்பட்டிருப்பதால் அவர்களைச் சங்கடப்படுத்த வேண்டாமே என்று அமைதி காத்தேன்.

உண்மையில் சுந்தருக்கு அவர் பதிலளித்த தொடர் பதிவு நிறைவு பெறும் சமயத்தில் மேற்குறிப்பிட்ட காரணத்தையும் மீறி நான் எழுதலாம் என்று திட்டமிட்டிருந்தேன். ஆனால் இடையிலேயே அந்தப் பதிவுகளை அவர் நிறுத்திவிட்டதும் நீக்கிவிட்டதும் காரணமாக என்னால் எழுத முடியாமற் போய் விட்டது.

ரோசாவை கடுமையான எழுதினது தொடர்பாக பல நண்பர்கள் என்னைத்தொடர்பு கொண்டு 'நீங்களா அதை எழுதினது' என்று ஆச்சரியத்துடனும் திகைப்புடனும் கேட்கிறார்கள். முன்னரே குறிப்பிட்டிரு்ப்பது போல இவ்வாறு எழுதுவது என்னுடைய இயல்பும் வழக்கமும் அல்ல என்பதை என் பதிவுகளை வாசிப்பவர்களே உணரக்கூடும். தவறு செய்தவனைக் காட்டிலும் அதைச் செய்யத் தூண்டியவனே பிரதான குற்றவாளி என்கிற முறையில் என்னை இந்த மனநெருக்கடிக்கு தள்ளின ரோசாவிற்கும் இந்த நிகழ்வில் பங்குண்டு என்பதையும் என் குறிப்பை வாசிப்பவர்கள் உணர வேண்டும் என நான் விரும்புகிறேன்.

இந்த நிலையில் ரோசாவிற்காக நான் தயார் செய்து கொண்டிருந்த விளக்கங்களை (இதிலேயே சிலது வந்துவிட்டது) எழுதுவதிலும் வெளியிடுவதிலும் எவ்விதப் பயனுள்ளது என்பதை (நாராயணின் பதிவை வாசித்த பிறகு)  யோசிக்க ஆயாசமாய் உள்ளது. இது எந்தத் திசையை நோக்கிச் செல்லும் என்பதையும் யூகிக்க முடிகிறது. இவ்விதமான காகிதக் கத்திச் சண்டைகளிலும் சில்லுண்டித்தனமான பதிவுகளிலும் செயற்பாடுகளிலும் எனக்கு எப்போதுமே விருப்பமோ ஈடுபாடோ இருந்தது கிடையாது. இதிலிருந்து மீண்டு வருவதே இப்பொதைய பிரதான யோசனையாக உள்ளது என்கிற வகையில் இதைத் தொடரத்தான் வேண்டுமா என்றும் தோன்றுகிறது.

ரோசாவின் நண்பராக என்னுடைய விளக்கத்தை நீங்கள் எப்படி வாசித்துக் கொண்டாலும், பொதுவான நண்பர்களும் இதன் பின்னணியை அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு இந்த உடனடி பதிவை வெளியிடுகிறேன். இனி நான் பதிலளிக்க வேண்டியது ரோசாவிற்கேயன்றி இதை ஊதிப் பெருக்க விரும்பும் நபர்களுக்கல்ல. ஆனால் அதைச் செய்வது என் அப்போதைய மனநிலையைப் பொறுத்தது. இனி ரோசா என்னைப் பற்றி என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதிக் கொள்ளட்டும் என்றும் இதை இப்படியே தலைமுழுகித் தொலைப்பது என்றும் இப்போதைக்குத் தோன்றுகிறது. அப்போது நீங்கள் உள்ளிட்ட இணைய நண்பர்கள் இவ்வாறான 'பஞ்சாயத்து மற்றும் உபதேசப்' பதிவுகளை எழுதுவீர்களா அல்லது கள்ள மெளனம் சாதிப்பீர்களா என்பதை காத்திருந்து பார்க்க விரும்புகிறேன்.

பின்குறிப்பு: நாராயண், ஃபேஸ்புக்கில் இந்தக் குறிப்பை எழுதினவரை குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். (அவரை பின்தொடராத காரணத்தினால் அது என்னவேன்று எனக்குத் தெரியவில்லை). கொடுமை ஐயா. ரோசாவிற்காவாவது ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு பொருட்படுத்தி பதிலளிக்கலாம். ஆனால் நீங்கள் மேற்கோள் காட்டியிருக்கும் நபர் இணையச் சில்லுண்டிகளின் ராஜா. அவர் டிவிட்டர்களை சிலதை வாசித்தாலே இது புரிந்து போகும். இதை ஊதிப் பெருக்கி வேடிக்கை பார்ப்பதே இந்தச் சில்லுண்டிகளின் வேலையும் நோக்கமும். சாத்தானே வேதம் ஓதுவது போல, இந்தச் சில்லுண்டிகளே இணைய நீதிபதிகளாகவும் வேடம் ஏற்றிருக்கும் கருப்பு நகைச்சுவையின் அபத்தத்தைத் தாங்கவே முடியவில்லை. இயன்றால் இவர்களின் மேற்கோள்கள் இல்லாமல் நீங்களே நேரடியாக எழுதுங்கள் நாராயணன். இது என் வேண்டுகோள்.

suresh kannan

எந்திரன் என்றோர் ஏகாதிபத்தியன்!

நன்றி தினமணி

ஏறத்தாழ 5 ஆண்டுகள் உழைப்பில் - 6 மில்லியன் டாலரில் (இன்றைய மதிப்பில் ரூ. 140 கோடி) "ஜெமினி பிலிம்ஸ்' உருவாக்கிய இந்தியாவின் பிரம்மாண்டமான படமான "சந்திரலேகா' 1948-ல் தமிழிலும் தொடர்ந்து ஹிந்தியிலும் வெளியானது. இந்தியா முழுவதும் விநியோகிக்கப்பட்டது. படிப்படியாக 609 பிரதிகள் போடப்பட்டன. அமெரிக்காவிலும் திரையிடப்பட்டது, இடையிடையே ஆங்கிலத்தில் கதைச் சுருக்கத்துடன். இந்தியத் திரை வரலாற்றில் இவை எல்லாமே அப்போதுதான் முதல் முறை.

 தஞ்சாவூரில் "சந்திரலேகா' வெளியானபோது கூடுதலாக தன்னுடைய திரையரங்கிலும் வெளியிட விரும்பினார் மற்றொரு திரையரங்கின் அதிபர். தஞ்சாவூர் மாவட்டத்துக்காரர் என்ற உரிமையில் வாசனை நேரடியாகவே அவர் அணுகினார். வாசனோ மறுத்துவிட்டார். அதற்கு அவர் சொன்ன காரணம்: ""ஒரு சின்ன நகரத்தில் பல திரையரங்குகளில் படம் வெளியிடுவது நல்லதல்ல. யாரும் நஷ்டப்பட்டுவிடக் கூடாது. நாம் மட்டும் வாழ்ந்தால் போதாது. எல்லோரும் பிழைக்க வேண்டும் அல்லவா?''

 படம் மிகப் பெரிய வெற்றி பெற்றது. படத்தின் வெற்றியில் எல்லோருக்கும் பங்கு தரப்பட வேண்டும் என நினைத்தார் வாசன். படத் தயாரிப்புக் குழு மேலாளரிலிருந்து படம் ஓடிய திரையரங்குகளில் டிக்கெட் கிழித்த தொழிலாளிகள் வரை எல்லோருக்கும் சிறப்பு ஊக்கப் பரிசு அளித்தது "ஜெமினி ஸ்டுடியோ'. "சந்திரலேகா' வரலாறானது. தொழில் தர்மத்துக்காக இன்றளவும் வாசன் நினைவுகூரப்படுகிறார்!

 ஏறத்தாழ ரூ.160 கோடி முதலீடு, ஒரே நேரத்தில் 3 மொழிகளில் 2,200 பிரதிகளுடன் உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலும் வெளியீடு, ஹாலிவுட் படங்களில் பணியாற்றிய தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் பங்களிப்பு, இதுவரை இந்திய கதாநாயகிகள் யாரும் பெற்றிராத ரூ. 6 கோடி சம்பளத்தில் கதாநாயகியாக முன்னாள் உலக அழகி ஐஸ்வர்யா ராய், ஆஸ்கர் விருதுபெற்ற ஏ.ஆர். ரஹ்மான் இசை, எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக "சூப்பர் ஸ்டார்' ரஜினிகாந்த்...

 வரலாறுதானா "சன் பிக்சர்'ஸின் "எந்திரன்'?

 நிச்சயமாக "எந்திரன்' ஒரு வரலாறுதான். ஒரு ஜனநாயக நாட்டில் விஞ்ஞானத்தின் உதவியுடன், அரசாங்கத்தின் ஆசியுடன் வணிக மோசடியும் வணிக ஏகாதிபத்தியமும் எப்படி ஜனநாயகமாக மாற்றப்படுகிறது என்கிற வரலாறு.

 மொத்தம் 3,000-க்கும் மேற்பட்ட திரையரங்குகள். முதல் நாளன்று சராசரியாக ஒரு திரையரங்குக்கு 500 இருக்கைகள்; 4 காட்சிகள்; டிக்கெட் விலை ரூ. 250 எனக் கொண்டால்கூட முதல் நாள் வசூல் மட்டும் ரூ. 150 கோடி. "சன் குழும' ஊடகங்கள் பறைசாற்றும் தகவல்களின்படி, தமிழகம் மட்டும் இன்றி ஐரோப்பாவின் மிகப் பெரிய திரையரங்கமான "கோலோஸியம்' உள்பட எல்லா இடங்களிலும் முன்பதிவில் புதிய சாதனைகளை "எந்திரன்' உருவாக்கி இருக்கிறது. ஆக, எப்படிப் பார்த்தாலும் ஒரு வாரத்துக்குள் மட்டும் குறைந்தது ரூ. 1,000 கோடி வருமானம்! எனில், மொத்த வருமானம்?

 ஒரு தொழில் நிறுவனம் தன் புத்திசாலித்தனத்தைப் பயன்படுத்தி இப்படிச் சம்பாதிப்பதில் என்ன தவறு இருக்கிறது என்று நீங்கள் கேள்வி கேட்கலாம். நியாயம்தான். தொழில் நிறுவனம்தான், புத்திசாலித்தனமாகத்தான் சம்பாதிக்கிறார்கள்; "வால்மார்ட்'டுக்கும் "கோகோ கோலா'வுக்கும் "ரிலையன்ஸ் ஃப்ர'ஷுக்கும்கூட இந்த நியாயம் பொருந்தும். ஆனால், நாம் அவர்களை ஆதரிக்கவில்லையே, ஏன்? அவர்களை எந்தக் காரணங்கள் எதிர்க்க வைக்கின்றனவோ அதே காரணங்கள்தான் "எந்திர'னையும் எதிர்க்கவைக்கின்றன.

 சென்னையில் 30-க்கும் மேற்பட்ட திரையரங்குகளில் "எந்திரன்' வெளியாகி இருக்கிறது. ஆனால், ஆச்சர்யம் இது இல்லை. தமிழகத்தின் மிக சாதாரண நகரங்களில் ஒன்றான (தமிழகத்தில் பொருளாதார ரீதியாக மிகவும் தங்கிய மாவட்டத்தின் தலைநகரமும்கூட) புதுக்கோட்டையில்கூட 4 திரையரங்குகளில் வெளியாகி இருக்கிறது. தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் இதுதான் நிலை.

 இந்தச் சூழல் இதுவரை ஒருபோதும் இல்லாதது. இந்தியத் திரையுலகம் முன்னெப்போதும் எதிர்கொண்டிராதது. ரசிகனுக்கு "எந்திரன்' படத்தைத் தவிர, வேறு எந்தப் படத்தையுமே பார்க்க முடியாத சூழலை ஏற்படுத்தி, தங்களது பணபலத்தாலும், அரசியல் செல்வாக்காலும் பெருவாரியான திரையரங்குகளில் தங்களது படத்தை மட்டுமே திரையிட வைத்திருக்கும் ஏகபோக மனோபாவம்.

 படம் வந்த சில நாள்களுக்குள் படத்தைப் பார்த்துவிட வேண்டும் என்ற ரசிகர்களின் ஆர்வமே பரந்துபட்ட "எந்திரன்' பட வெளியீட்டுக்கான வியாபார சூட்சமமாக மாறியிருக்கிறது. பொதுவாக, எந்த ஒரு வெற்றித் திரைப்படத்துக்கும் அதிகபட்சம் 10 நாள்களுக்குத்தான் கூடுதல் விலையில் டிக்கெட்டை விற்க முடியும். நூறு நாட்கள் ஓடக்கூடிய ஒரு வெற்றிப் படம் ஓர் ஊரில் ஒரேயொரு திரையரங்கில் திரையிடப்பட்டால், முதல் 10 நாட்களில் பார்க்கும் ரசிகர்கள்தான் கூடுதல் கட்டணத்தில் படம் பார்க்க நேரிடும். எஞ்சிய 90 நாட்களில் படம் பார்க்கும் ரசிகர்கள் சாதாரண கட்டணத்திலேயே படம் பார்த்துவிடலாம். ஆனால், ஒரு திரையரங்குக்குப் பதில் ஊரிலுள்ள 10 திரையரங்குகளிலும் படத்தை வெளியிட்டால், 100 நாள்களும் படத்தைக் கூடுதல் கட்டணத்திலேயே ஓட்டியதற்குச் சமம். இதுதான் "எந்திரன்' அறிமுகப்படுத்தி இருக்கும் "ஏகபோக' (மோனாப்பலி) வியாபார சூட்சமம்.

 தயாரிப்பாளர்கள் சங்கம் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தயாரிப்பாளர்களைப் பாதுகாப்பதற்காக ஒரு எழுதப்படாத விதியை அறிவித்தது. அதன்படி, ரஜினி, கமல், விஜய், அஜித், சூர்யா, விக்ரம், சிம்பு, தனுஷ் போன்ற ஆரம்ப எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தும் கதாநாயகர்கள் நடித்த திரைப்படத்தை தீபாவளி, பொங்கல், சித்திரைப் புத்தாண்டு போன்ற விசேஷ தினங்களில் மட்டுமே திரையிட வேண்டும். ஏனைய நாள்களில் சிறிய திரைப்படங்கள் திரையிடப்பட்டு அவை குறைந்தது இரண்டு வாரங்களாவது ஓடி விநியோகஸ்தர்களுக்கு குறைந்தபட்ச லாபத்தையாவது ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும். மற்றவர்களுக்கு நியாயம் சொல்லும் தமிழ்நாடு திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் சங்கமோ, விநியோகஸ்தர்கள் சங்கமோ, "எந்திரன்' விஷயத்தில் வாயைத் திறக்கவே இல்லையே, ஏன்? பயமா இல்லை ஆட்சியாளர்களின் பாததூளிகளுக்கு சாமரம் வீசும் அடிமைத்தன மனோபாவமா!

 "எந்திரன்' திரைப்படத்தை தீபாவளிக்கு வெளியிட்டிருந்தால் திரையிடக் காத்திருக்கும் பல சிறிய திரைப்படங்கள் வெளியிடப்பட்டு இரண்டு, மூன்று வாரங்கள் ஓடியிருக்கும். "எந்திரன்' வெற்றிப்படமாகவும் அமைந்துவிட்டால், பாவம் சிறிய படங்களைத் தயாரித்து வைத்திருக்கும் தயாரிப்பாளர்கள் தங்கள் படங்களை வெளியிட மேலும் இரண்டு மாதங்கள் காத்திருக்க வேண்டும். அதுவரை திரையரங்குகள் கிடைக்காது. கிடைத்தாலும் "எந்திரன்' படத்தின் வெற்றி ஜுரத்தில் அந்தப் படங்கள் ஓடாது. போட்ட முதலும், அதிகரித்த வட்டியும், அந்தத் தயாரிப்பாளர்களை திவாலாக்கி நடுத்தெருவில் நிறுத்தும். ஏகபோகத்தின் கோர முகம் இதுதான்!

தினமணி சுட்டி: http://www.dinamani.com/edition/Story.aspx?SectionName=Editorial%20Articles&artid=313354&SectionID=133&MainSectionID=133&SEO=&Title=%E0%AE%8E%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AE%A9%E0%AF%8D%20%E0%AE%8E%E0%AE%A9%E0%AF%8D%E0%AE%B1%E0%AF%8B%E0%AE%B0%E0%AF%8D%20%E0%AE%8F%E0%AE%95%E0%AE%BE%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%AA%E0%AE%A4%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%AF%E0%AE%A9%E0%AF%8D!

suresh kannan