Monday, March 01, 2010

நாளைய இயக்குநர்


 இப்படியொரு நிகழ்ச்சி கலைஞர் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பாகவிருக்கும் அறிவிப்பைக் கேட்ட போது அதைக் காண்பதற்கு சற்று எதிர்பார்ப்பு இருந்தது. ஓரு திரைப்பட இயக்குநராக ஆக வேண்டும் என்கிற என் நிறைவேறாத இளவயது ஆசை காரணமாக இம்மாதிரியான போட்டிகளைக் காண அதிக ஈடுபாடு உண்டு. அசோக் அமிர்தராஜின் இதே போன்றதொரு "GATEWAY" நிகழ்ச்சி சோனிபிக்ஸ்-ல் ஒளிபரப்பான நேரம் இரவு 10.00 மணி என்றாலும் காத்திருந்து பார்த்து வந்தேன். ஆனால் 'நாளைய இயக்குநர்' முதல் எபிசோடை பார்க்கும் போது பெரிதான ஈர்ப்பு எதையும் அது ஏற்படுத்தவில்லை. பிரதாப்போத்தனும் மதனும் பிரதான நடுவர்களாக இருக்க, ஒவ்வொரு எபிசோடின் போதும் ஒரு சினிமா இயக்குநர் விருந்தினராக வந்திருந்து பங்கு பெறும் போட்டியாளர்கள் உருவாக்கியிருக்கும் குறும்படங்களின் மீதான தன்னுடைய கருத்துக்களைச் சொல்வார். நிகழ்ச்சி பிடிக்காமலிருக்க அதன் தொகுப்பாள பெண்ணும் ஒரு காரணமாயிருக்கலாம். எனவே தொடர்ந்து அதை பார்ப்பதில்லை.

ஆனால் ஞாயிறான நேற்று சாவகாசமாக சானல்களைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்த போது மேற்குறிப்பிட்ட இந்த நிகழ்ச்சியில் ஒளிப்பரப்பாகிக் கொண்டிருந்த ஒரு குறும்படம் அடுத்த சானலுக்கு மாற்ற விடாமல் உடனடியாக என்னை ஈர்த்தது. அந்த வாரம் காமெடி சப்ஜெக்ட்டை மையமாக கொண்டதாக இருக்க வேண்டும்.

மனைவியை கன்னாபின்னாவென்று சந்தேகப்படும் ஒரு கணவன். அவள் என்ன நிறத்தை அவனிடம் சொல்கிறாளோ, அதை சரியாக யூகித்து அதே நிறத்தில் உடை, வீடு, என்று மாற்றி வந்து நிற்கும் ஓர் இளைஞன். எப்படி அவனுக்கு இவள் சொல்லும் நிறமெல்லாம் சரியாக தெரிகிறது என்று மேலும் மேலும் சந்தேகப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறான் அந்தக் கணவன். இப்படியாகச் செல்கிறது அந்த குறுங்கதையின் மையம். ஆனால் இதை எடுத்திருப்பதற்காக இயக்குநர் அதிகம் மெனக்கெட்டு உழைத்திருப்பது பிரமிப்பை ஏற்படுத்தியது. கணினி நுட்பத்தை மிகப் பொருத்தமாக படத்தில் பயன்படுத்தியிருந்தார் அவர்.

கணவராக நடித்தவர் 'காதல்' திரைப்படத்தில் பரத்திற்கு நண்பராக நடித்த சுகுமார். அவரது மனைவியாக நடித்தவரும் நகைச்சுவை நடிப்பை மிகத் திறமையாக கையாண்டிருந்தார். மனைவியைக் கவர்பவராக வரும் அந்த இளைஞரின் நடிப்புதான் அனைவரையும் விடவும் அதிக பட்ச திறமையுடன் வெளிப்பட்டிருந்தது. இத்தனைக்கும் அவருக்கு எந்தவொரு வசனமும் கிடையாது. வெறும் உடல் மொழியிலேயும் நுட்பமான சைகைகளாலுமேயே பார்வையாளர்களைச் சிரிக்க வைத்திருந்தார் அவர். நடுவர்கள் முதற்கொண்டு பார்வையாளர்கள் அனைவரையுமே கவர்ந்த அந்த நடிகரை எங்கோ பார்த்திருக்கிறோமே என்று தோன்றிற்று.

விருந்தினராக வந்திருந்த இயக்குநர் பாண்டியராஜன்தான் அதை தெளிவுப்படுத்தினார். வெற்றிமாறன் இயக்கிய 'பொல்லாதவன்' திரைப்படத்தில் தனுஷின் பைக்கை திருடிச் செல்பவராக நடித்திருக்கும் அவரின் பெயர் 'சென்ராயன்' (என ஞாபகம்). அந்தத் திரைப்படத்தில் மிகக் குறுகிய நேரமே வந்திருந்தாலும் வடசென்னைவாசியின் மொழியையும் உடல் மொழியையும் மிகத் திறமையாக வெளிப்படுத்தியிருப்பார். எனவேதான் அத்திரைப்படம் குறித்து எழுதிய இடுகையில் இவரின் பாத்திரத்தை பிரத்யேகமாக குறிப்பிட்டிருந்தேன்.
"கூட்னு போ. அட்ச்சி கிட்சி போட்றப் போறன்" என்று தவ்லத்தாக ஒரு ஆசாமி வருவாரே......அவர்தான் வடசென்னையின் அசலான முகம்.
 மற்ற போட்டியாளர்களின் குறும்படங்களை என்னால் காண இயலவில்லையென்றாலும், என்னை ரொம்பவும் கவர்ந்த இந்தக் குறும்படமே அந்த எபிசோடில் முதல் பரிசு பெற்றது மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. அந்த இயக்குநரின் பெயர் கூட என் நினைவிலில்லை. அடுத்த வாரம் முதல் இந்நிகழ்ச்சியை தொடர்ந்து காண வேண்டும் என்கிற ஆவலை இந்தக் குறும்படம் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

எத்தனை திறமைகள்!. 

suresh kannan

பாகவதர்


 தேங்காய் மூடி பாகவதர் முதற்கொண்டு ஏஸி கச்சேரி பாகவதர்கள் வரை எத்தனையோ பேர் இருந்தாலும் 'பாகவதர்' என்றாலே தமிழக மனங்களில் சட்டென உடனே நினைவுக்கு வருவது ஓர் உருவம்தான். தியாகராஜ பாகவதர். தமிழ்த் திரையின் மிக உச்சமாக இயங்கி பின்னர் வீழ்ந்த நட்சத்திரமாக மறைந்துப் போனவர். வாழ்வின் நிலையாமைக்கு மிகச் சிறந்ததொரு தத்துவ உதாரணம். பண்டிதர்கள் தங்கள் குழுவில் பொத்தி வைத்திருந்த கர்நாடக இசையை பாமரருக்குச் சென்று சேர்த்த நபர்களில் பிரதானமானவர். ஒரு முறையாவது இவரை நேரில் பார்த்துவிட மாட்டோமா என்று பெண்களை ஏங்க வைத்த அப்போதைய காதல் மன்னன்.

சிறுவயது  தூர்தர்ஷன் நாட்களில் இவரது பாடல்கள் வரும் போதெல்லாம் கிண்டலடித்துக் கொண்டே தலை தெறிக்க ஓடுவோம்.  சற்று ருசி தெரிந்த பின் கேட்ட பிறகு அதன் நுணுக்கங்கள் தெரியாவிடினும் உள்ளுணர்வின் ரசனை காரணமாக பாகதவர் பாடல்களில் பித்துக் கொண்டேன். 'தீன கருணாகரனே நடராஜா' வை மாத்திரம் எத்தனை முறை கேட்டிருப்பேன் என்ற கணக்கில்லை.

இன்று அவரது நூற்றாண்டு பிறந்த தினம். இது தொடர்பாக இந்து நாளிதழில் இன்று வெளிவந்த எஸ்.முத்தைய்யாவின் கட்டுரையை  இங்கு வாசிக்கலாம்.

 suresh kannan